กลับมาเถิดวันวาน

จั่วหัวกันแบบนี้ หลายๆท่านคงนึกถึงเพลงประกอบโฆษณาเพลงหนึ่งเมื่อกาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว

ที่หยิบมาเป็นหัวเรื่อง เพราะรู้สึกว่ามันแอบเข้ากับเหตุการณ์สดๆร้อนๆตอนนี้ 555

เห็นแล้วก็นึก"สนุก" อยากจะเขียนอะไรสักหน่อย... จากความเห็นส่วนตัว

เหวี่ยงและวีนมาเยอะแล้ว มาเขียนอะไรสนุกๆบ้างดีกว่านะ (สนุกจริงเหรอเธอ)

ในการแสดง สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ ตอบโจทย์ของการแสดงนั้นให้ได้ดีที่สุด

โจทย์ในที่นี้ ก็คือ การเอนเตอร์เทนคนดู และ การแสดงที่ตอบรับกับคอนเซปต์หลักอันเป็นหัวใจสำคัญของการแสดงนี้

 การ "ตอบโจทย์" จึงออกมาในรูปแบบของการแสดงอย่างสุดความสามารถ และ "เต็มที่"

หากระหว่างเต้น มัวลังเล กลัวๆกล้าๆ จะจับก็ไม่จับ จะกอดก็ไม่กล้า จะโอบก็... บลาๆๆๆๆๆ

การแสดงนั้น ก็คงไม่สมบูรณ์แบบ จริงไหมคะ

ยิ่งรายนี้ ไม่ใช่รายนี้สิ ทุกคนนั่นล่ะ พวกเขาเป็นอย่างไร พวกเขาเป็นคนเต็มที่แค่ไหน จริงจังแค่ไหน และพวกเขาแคร์กับมันมากแค่ไหน เพื่อให้ออกมาดีที่สุด ตอบแทนความรักที่พวกเรามีให้พวกเขา

ลองนึกดูดีๆ

เพียงรูปแบบของความเต็มที่นั้น อาจจะออกมาในแง่ที่บางคนคงไม่ชอบใจเท่าไรนัก

แต่นั่น คือความเต็มที่ ที่ตอบโจทย์ ตอบคอนเซปต์ของการแสดงนี้ได้อย่างสุดยอดแล้ว

ที่กังวลว่าจะมีอะไรลับลมคมใน สปาร์กสแปลชกันแปร๊บๆแบบมดแดงสตรองเกอร์  อะไรยังไง ก็ยกไว้ก่อนค่ะ มันไม่ใช่ประเด็น และมันยังไม่เกิด ถ้ามันจะเกิดก็ปล่อยไปตามครรลองของมัน

เราก็ไม่ใช่ว่าจะไม่จี๊ดเลยนะ มีบ้าง

แต่ลองคิดตามความเป็นจริง ก็แค่คำว่า "เต็มที่" เท่านั้นเองไม่ใช่เหรอคะ

อาจจะหายนอยบ้าง (หรือเปล่า หรือทำให้นอยยิ่งขึ้น ถ้ากรณีหลังก็ต้องขออภัยด้วยนะคะ)

มาเตรียมตัว เตรียมใจ (และ เตรียมเงิน ข้อนี้สำมะคัญยิ่ง) รอการมาของพวกเขาดีกว่า ^^ เนอะ

สวัสดีค่ะ

ปล. JYH เต็มที่! KJJ เต็มที่! PYC เต็มที่! KJS เต็มที! SCM เต็มที่!

      ไว้เจอกันนะ...

 ปล. สัญญาเรื่องงานน้องไบลธ์ที่พารากอนยังคงเป็นโมฆะต่อไป T T